നിന്റെ സൌന്ദര്യം ഒരു തീപ്പെട്ടിയാണ്..
ഉരയാതെതന്നെ ഉടലിനെ തീ പിടിപ്പിക്കുന്ന
മാന്ത്രിക തീപ്പെട്ടി...
നിന്റെ മൌനം ഒരു ശംഖിനെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു..
ശംഖൊരു ജലസാഗരം ഉള്ളിലൊതുക്കുന്നു...
നീ വാക്സാഗരം കണ്ണുകളിലും...
നിന്റെ വിരലുകള്‍ കവിഭാവനയല്ല;
മാറിലെ നഖക്ഷതങ്ങളുടെ നീറ്റലാണുണര്‍ത്തുന്നത്‌...
വാടിയ സൂര്യകാന്തിപ്പൂവിനുള്ളില്‍
നിന്റെ കണ്ണുകളുന്ടെന്ന് തോന്നും,ചിലപ്പോള്‍,
നിന്റെ കണ്ണുകളില്‍ ഒരു കടലുന്ടെന്നും..
ഇന്നലെ നമ്മളാദ്യമായൊന്നിച്ചപ്പോള്‍
ഞാന്‍ മറ്റൊന്നുകൂടി കണ്ടെത്തി,
തലമുടിക്കെട്ടിനുള്ളില്‍ നീ ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്‌
വെറുമൊരു തുളസിക്കൊടിയല്ലെന്ന്;
രതിയുടെ ഔഷധക്കൂട്ടുകളും
പ്രണയത്തിന്റെ മുല്ലമൊട്ടുകളുമാണെന്ന്...
ഇന്ന് പുലര്‍ച്ചെ നിന്റെ മാറില്‍നിന്ന്
എന്റെ മുഖമടര്‍ത്തിയെടുക്കുംബോള്‍
ഒന്നുറപ്പായിരുന്നു...
നിന്റെ പതിവുകാരുടെ പട്ടികയില്‍
പുതിയൊരു പേരുകൂടി...
