Saturday, February 23, 2008

''ഹൃദയമില്ലാത്തവന്‍''

ഭൂതകാലക്കുളിരില്‍ നിന്നും എന്‍റെ
കരള്‍ പറിച്ചെടുക്കാന്‍
എനിക്കൊരു കലപ്പ വേണം
ആ കരള്‍ നടാന്‍
ഒരു ഹ്രിദയം വേണം
കാരണം
ഞാന്‍ ഹൃദയമില്ലാത്തവനാണ്‌

ഓര്‍മ്മകളൂടെയും സ്വപ്നങ്ങളുടെയും
യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിന്‍റെയും ആകെത്തുകയായ
എന്നെത്തേടിയുള്ള യാത്രയില്‍
ഞാന്‍ പകരം വച്ചത്‌
എന്‍റെ ജീവന്‍റെ വിലയായിരുന്നു
സമ്പാദിച്ചത്‌ ''ഹൃദയമില്ലാത്തവന്‍''
എന്ന വിളിപ്പേരും....

ആരും തൊടാതെ ഞാന്‍ കാത്തുവെച്ച
എന്‍റെ മനസ്സിലെ നാലുമണിപ്പൂക്കള്‍
വിടരാതെ വാടുന്നത്‌ കാണുമ്പോള്‍
എന്‍റെ ഉയിരിന്‍റെ നീര്‍മണികള്‍ക്ക് പകരം
ഞാനവര്‍ക്ക് കൊടുത്തത്
എരിയും മനസ്സിന്‍ ഉഷ്ണമാണ്‌..
അത് മാത്രമായിരുന്നു ബാക്കി...

ഹൃദയമില്ലാത്തവന്‍
ആ വിളി ശൂന്യമായ എന്‍റെ
ഹൃദയത്തില്‍ തട്ടി പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു.
ആ ശൂന്യത ഇല്ലാതാക്കാന്‍
നഷ്ടപ്പെട്ട എന്‍റെ ഹൃദയം വീണ്ടെടുക്കാന്‍
ഞാനിന്നും അലയുകയാണ്‌

ഓര്‍മ്മകളെ ചില്ലിട്ടു വെയ്ക്കാന്‍
ഒരലമാര വേണം.
സ്വപ്നങ്ങള്‍ വിളമ്പാന്‍
സ്വര്‍ണ്ണത്തളികകള്‍ വേണം
നിലാവിനെ കോരിയെടുക്കാന്‍
നിവര്‍ന്ന വിരലുകള്‍ വേണം.
പ്രണയം പകര്‍ന്നു നല്‍കാന്‍
പ്രകാശിക്കുന്ന കണ്ണുകള്‍ വേണം...

ഇവയെല്ലാം നേടിയെടുക്കാന്‍
ഞാനിനിയും മുന്നേറേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
കാലങ്ങളിലേക്ക് നടന്നകലാത്ത കാലുകളും
തുരുമ്പിച്ച ഹൃദയവും..
എങ്ങനെ നടന്നാലും
ഞാനെന്നും വൈകിയാണെത്തുന്നത്...
മനസ്സിന്‍റെ നടനം പിന്നോട്ടായിരുന്നു,
ഒരു കുഴിയാനയെപ്പോലെ
കാണാച്ചുഴികളില്‍ ജീവിതം ഒളിച്ചുവെച്ച്
ഓര്‍മ്മകള്‍ എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു..

കാത്തിരിക്കുന്നവരെ മുഷിപ്പിക്കാന്‍
ഞാന്‍ പഠിച്ചിട്ടില്ല.
എന്നിട്ടും ഓര്‍മ്മകളിലേക്കെത്താന്‍
ഞാന്‍ വൈകിപ്പോയി..
വിഷാദം നിറഞ്ഞ ഓര്‍മ്മകള്‍
അന്നാദ്യമായെന്നെ വിളിച്ചു.;
''ഹൃദയമില്ലാത്തവന്‍''
എന്‍റെ ഹൃദയം കാണാതെ പോയത്
ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രമല്ല.;
പലരും എന്നില്‍ ഹൃദയം കണ്ടില്ല.!!
ആരും ചോദിച്ചില്ല;
എവിടെ നിന്‍റെ ഹൃദയമെന്ന്..

എന്‍റെ ഹൃദയം,
അത് മൂന്ന് പാതിയായിരുന്നു.

ഒന്ന്, അതെന്‍റെ സ്വകാര്യ നഷ്ടമാണ്‌
ആര്‍ക്കും പങ്കില്ലാത്ത എന്‍റെ ഹൃദയം
അമാവാസിയുടെ ഇരുളിമ
മിഴികളിലെഴുതിയ;
നിറസന്ധ്യയുടെ കുങ്കുമം
ചൊടികളില്‍ ചാലിച്ച
നിലാവില്‍ മയങ്ങുന്ന നിശാഗന്ധിക്കുപകരം
മുടിയിഴകളില്‍ പ്രണയം കൊരുത്തുവെച്ച
എന്‍റെ കാമിനി,എന്‍റെ സ്വപ്നം.,
അവളെത്തേടിയുള്ള യാത്രയില്‍
എനിക്ക് നഷ്ടമാകുന്നത്
എന്‍റെ ഹൃദയത്തിന്‍റെ ഒന്നാം പാതി

രണ്ടാം പാതി, അതെന്‍റെ സ്വകാര്യ നിക്ഷേപമാണ്‌
എന്‍റെ ചങ്ങാതിക്കൂട്ടത്തിനു നടുവിലേക്കിട്ട
ആ പാതി ഇന്നും ഒരു നിധി പോലെ ഭദ്രം..

ഇനി മൂന്നം പാതി,
ഹൃദയത്തിന്‍റെ അവസാന കണ്ണി.
പുതിയ ലോകവും പുതിയ ജീവിതവും
തേടിയുള്ള യാത്രയില്‍
എനിക്ക് നഷ്ടമാവുന്നത്‌
എന്‍റെ ചെറു ഹൃദയം മാത്രമല്ല;
എന്നെത്തന്നെയാണെന്ന് ഒരു
ഞെട്ടലോടെ ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു..
പക്ഷേ,ആ തിരിച്ചറിവ്‌
അതും ഒരുപാട് വൈകിയായിരുന്നു

No comments: