ഒന്നിനെയും അമിതമായി
വിശ്വസിക്കരുതെന്ന ഒരൊറ്റ
നല്ലകാര്യവും എനിക്ക്
പകര്‍ന്ന് തന്നാണവള്‍ പോയത്
എന്നിട്ടും ഞാനവളെ വിശ്വസിക്കുന്നു.
കാരണം അവളെനിക്ക്
എന്തോ ഒന്നായിരുന്നില്ല
എന്‍റെ എല്ലാമായിരുന്നു....
ഇന്നോ...?ഇന്നും അങ്ങനെതന്നെ
പക്ഷെ,ഇപ്പോ കൈയ്യെത്തുംദൂരത്ത്
അവളില്ല;പകരം അവള്‍
എറിഞ്ഞിട്ട്‌പോയ മാരിവില്‍ നിറമാര്‍ന്ന
കുപ്പിവളപ്പൊട്ടുകള്‍ പോലെ
അരികില്‍ മൂര്‍ച്ചയുള്ള
ഭംഗിയുള്ള ഓര്‍മ്മക്കഷ്‌ണങ്ങള്‍ മാത്രം.....
ഓരോ ഓര്‍മ്മയും ഒരു വേദനയാകുന്നു..
ഓരോ വേദനയും ഒരോര്‍മ്മയാകുന്നു..
അതിനാല്‍ ഇപ്പോള്‍
വേദനിക്കുന്നതിലാണെന്‍റെ ആനന്ദം..
വിരഹം ദുഃഖമാണെങ്കില്‍
ആ ദുഃഖമാണെന്‍റെ പ്രണയം....
2 comments:
അളിയന് ആള് കൊള്ളാമല്ലോ....
Post a Comment